อรพรรณ

สิ่งที่ฉันใช้ดู PARIS36 ไม่ใช่จำนวนเมนู แต่เป็น Information Scent หรือสัญญาณที่บอกว่าปุ่มและข้อความแต่ละจุดจะพาเราไปเจออะไร

หน้าเว็บบางแห่งมีเมนูครบมาก แต่ชื่อเมนูกว้างจนต้องกดเข้าไปลองก่อนถึงจะรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน สำหรับ PARIS36 สิ่งที่น่าสนใจกว่าคือการแยกหน้าตามหน้าที่ เช่น หน้าหลักเป็นจุดเริ่มต้น ส่วนหน้าเฉพาะค่อยรับผิดชอบรายละเอียดของตัวเอง

ลองนึกภาพว่าฉันสนใจข้อมูลเกี่ยวกับเกมบนโต๊ะ ถ้าหน้าหลักมีคำเชื่อมที่เข้าใจง่าย แล้วพาไปยัง พื้นที่คาสิโน จากตรงนั้นจึงค่อยเจาะไปยังหัวข้อเฉพาะอีกที สมองไม่ต้องสร้างแผนผังเว็บทั้งหมดขึ้นมาเอง

ในมุม Information Architecture ฉันจึงชอบวิธี “กว้างก่อน ลึกทีหลัง” มากกว่าการเอาหน้าย่อยจำนวนมากขึ้นมาแข่งกันอยู่ระดับเดียวทั้งหมด

แต่ก็มีข้อควรระวัง ถ้าอนาคต PARIS36 เพิ่มหน้าใหม่เรื่อย ๆ แล้วทุกหน้าถูกดันขึ้นมาเป็นเมนูหลัก โครงสร้างที่เคยชัดจะเริ่มแบนลง จนผู้ใช้เห็นตัวเลือกเยอะเกินไปตั้งแต่ต้น

สำหรับฉัน เว็บที่จัดระบบดีไม่ใช่เว็บที่พาไปได้ทุกที่ภายในหนึ่งคลิก แต่เป็นเว็บที่ทำให้ คลิกแรกมีความมั่นใจสูง ว่ากำลังไปถูกทาง